karateh

สมัครมานานมากมาย แต่แทบไม่เคยได้แตะเลยค่ะ

ยิ่งช่วงนี้กลุ้มใจมากมายตามประสา นักวิจัยฝุ่นน่ะ แล้วก็ไม่รู้เป็นอะไร ช่วงนี้มีแต่เรื่องเจ็บตัวตลอด

โดยเฉพาะวันนี้...

..เข้าเรื่องกันเลยนะ...

คือว่าวันนี้ไปสมัครงานมาตามปกติ ไปมาหลายที่เลยล่ะ แต่มีอยู่ที่นึง บริษัทเค้าน่ะอยู่ในซอยค่อนข้างลึก ไอ้เราก็นึกหงุดหงิดอะไรๆตั้งแต่เช้าแล้ว จิตใจไม่ปกติ หงุดหงิดยังไงบอกไม่ถูก ฝนเพิ่งหยุดตก มันเริ่มแฉะ เหนียวตัว อึดอัดน่ะ เริ่มไม่ไหวละ แต่ยังอยากไปสมัครอยุ่เลยถ่อไป ยอมลุยเข้าไป นั่งมอ'ไซด์เข้าไป ขาเข้าปกติดี ไม่ปกติขาออกนี่ล่ะ คนขับเค้าเลี่ยงลูกระนาด ตามทางมาเรื่อย ๆ ไอ้เราก็เริ่มรู้สึกแปลก ๆ  คิดในใจว่าเหมือนมันเยอะกว่าขาเข้าเลย ถ้ากุล้มทำไงหว่า...ยังคิดไม่ทันจบดี เอาแล้วงานเข้า..รถล้มค่ะ

จังหวะที่เค้าหลบนี่ล่ะสงสัยจะกะผิดไปต๋อย  พี่ทั่นคงลืมไปว่าฝนเพิ่งหยุดตก ถนนลื่น ใส่เต็มสตรีม พอกำลังล้มเราก็เอามือไปยันพื้น พอดี๊อีกเหมือนกันฝ่ามือไปทับกะหินพอดี ส่วนข้อเท้าใกล้ๆตาตุ่มกระแทกกับที่วางเท้าอย่างแรง กลับถึงบ้านช้ำ ระบมไปหมด พี่เค้าก็หันมาถามนะว่าเป็นไรมากมั้ย ซวยซะแล้วกู ไอ้เรากำลังจะอ้าปากบอกว่าปวดข้อมือ กะข้อเท้า แต่สายตาเหลือบไปเห็น....มือพี่เค้าเลือดอาบเลย ไม่รู้ว่าไปโดนอะไรตอนไหน เลยบอกเค้าว่าพี่คะ นาฬิกาพี่อยู่ที่พื้นน่ะ สายขาดด้วยแล้วก็ไม่ต้องห่วงนู๋หรอกค่ะ พี่น่ะไปหาหมอเถอะ มือน่ะเลือดเต็มเรยย -*-

เพื่อน ๆวินเค้าก็เข้ามาดู ป๊าวววไม่ได้ดูเราเท่าไหร่ ลากเพื่อนเค้าไปหาหมอ แต่ถึงกุไว้ดีที่มันไม่ไกลจากปากซอยเท่าไหร่ไม่งั้นเดินกันอ้วกแน่ะแน่....

พอถึงบ้านก็โทรเล่าให้พี่ลิง..สุดที่รักฟัง   สุดท้ายเลยต้องกลายเป็นน้องลิงจนด๊ายยยย

เพราะพี่ลิงบ่นใหญ่เลย บอกว่าเป็นห่วงมากมายถ้าเป็นอะไรไปจะทำไง แต่ดูมันพูดนะ

"ถ้าน้องลิงเป็นไรไป พี่ลิงทำไงเล่า"...ไม่ต้องพูดหร๊อกกกกก  ไม่เอาๆๆๆ เค้าไม่เป็นลิงอ่ะ

แต่ก็แอบรู้สึกดีนะ แค่คำพูดแค่นี้..แต่ก้ทำให้รู้ว่าห่วงน่ะ

edit @ 23 May 2008 23:07:54 by ~karateh~