karateh

คุณเคยอ่านบทความเรื่อง " ปณิธานของความรัก" ไหม วันนี้ฉันได้ลองเปิดอ่านมันอีกครั้ง แม้การเปิดอ่านครั้งนี้ จะไม่ใช่ครั้งแรก แต่เมื่อเปิดอ่านมันอีกที..ก็ยังรู้สึกเห็นด้วย เลยอยากเอามาลงให้ได้อ่านกัน

ปณิธานของความรัก

ค ว า ม จ ริ ง ก็ คื อ ใ น ข ณ ะ ที่ เ ร า คิ ด ถึ ง ค น ๆ ห นึ่ ง ต ล อ ด เ ว ล า เ ข า ค น ๆ นั้ น อ า จ กำ ลั ง คิ ดถึ ง ค น อื่ น อ ยู่ ก็ เ ป็ น ไ ด้ แ ล ะ บ า ง ค รั้ ง ก็ อ า จ มี ค น ที่ คิ ด ถึ ง เ ร า โ ด ย ที่ เ ร า ไ ม่ ส น ใ จ เ ล ย เ ช่ น กั น . ..

บ า งค รั้ ง ก า ร ไ ด้ ฝั น ไ ป ค น เ ดี ย ว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า... สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือก ที่จะจ่อมจมกับความฝันมากกว่าการได้รับรู้ความจริง

ก า ร ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น ที่ ห นึ่ ง ใ น ใ จ เ ข า ไ ม่ ใ ช่ เ รื่ อ ง เ ศ ร้ า... เราอาจเป็นที่สอง ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ สาม ที่สี่... และหากเราเป็นที่สิบในใจเขา... ก็ขอให้คิดว่า ดี ก ว่ า เ ร า ไ ม่ มี ค ว า ม สำ คั ญ อ ะ ไ ร ใ น ใ จ เ ข า เ ล ย มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงที่ว่า เราไม่ใช่ที่หนึ่ง แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณ ยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า... ฉันเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ฉันจะอ่อนล้ามากไปกว่านี้ ก็จงชอบต่อไปเถอะ

ก า ร รั ก ใ ค ร ซั ก ค น ไ ม่ ต้ อ ง ใ ช้ ค ว า ม พ ย า ย า ม หากแต่การตัดใจต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักใจของเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเขา กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเขา อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

"อย่า" โทษตัวเองที่มาเจอเขาสายเกินไป อย่าโทษเขาที่ไม่มีใจให้ อย่าโทษโชคชะตา ที่ทำให้เราพบกัน...แต่ไม่ได้ทำให้ใจเราตรงกัน

แต่...จงยิ้มกับตัวเอง ที่อย่างน้อยถึงจะพบเขาคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ ยิ้มให้เขาที่ถึงแม้จะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ ถึ ง แ ม้ จ ะ ไม่ ไ ด้ ทำ ใ ห้ " เ ร า รั ก กั น " แ ต่ ก็ ยั ง ทำ ใ ห้ เ ร า . . .ไ ด้ รู้ จั ก กั น

คุณควรดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเขาไว้คนเดียว คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง คนที่ทำให้คุณหัวเราะ และร้องไห้ได้อย่างมากมาย คนที่เพียงแค่รอยยิ้มของเขา เปลี่ยนวันที่หมองหม่นให้กลายเป็นวันที่สดใส...เท่านี้มันก็ควรเพียงพอแล้ว...ไม่ใช่หรือ??

แต่การที่ได้เห็นคนที่เรารัก ได้หัวเราะอยู่กับใครซักคนที่เค้ารักที่สุด

นั่ น แ ห ล ะ คื อ ค ว า ม สุ ข ข อ ง ก า ร ไ ด้ รั ก . . . อ ย่ า ง จ ริ ง ใ จ

***********************************************************************************************************************************************

นี่หล่ะ บทความที่ไม่ว่าจะอ่านกี่ครั้งก็ยังรู้สึกว่า อืม...จริงแฮะ..